Winterrietperen

De herkomst is helaas onbekend, maar deze mooie stoofpeer komt al meer dan honderd jaar voor in ons land. Vroeger bewaarde men de peren in kuilen op stro of rieten matten, daardoor kon de bewaartijd verlengd worden tot in februari. Naar alle waarschijnlijk is hierdoor de naam rietpeer, aan deze lange, stevige en vrij dikke stoofpeer, gegeven. De peer heeft ’n kenmerkende, grauwbruine tot bruingele, kaneelkleurig roestig maar mooi gave en gladde schil. Het vruchtvlees is wit en heeft voor ’n stoofpeer ’n fijne korrel en is tamelijk sappig. De een vindt de peer, die gestoofd mooi rood kleurt, iets rins van smaak, de ander ietwat aan de zoete kant.   De winterrietpeer wordt ook Silezie-peer genoemd en in Zeeland noemt men hem Winter-Kraaipeer. In de het Westland wordt hij Roggebroodspeer genoemd en in Utrecht, maar daar zijn de meningen over verdeeld, Winter-Kalebas, misschien dat hij daar op lijkt, maar is totaal geen familie. Door de uitmuntende eigenschappen van een van de beste stoofperen, werd de Winterrietpeer ook ‘de Pannenkoekpeer’ genoemd en werd en dat kan nog steeds, veel in pannenkoeken verwerkt. De boom groeit het best op zandgronden en is dan zeer vruchtbaar als hij goed bemest wordt. Ook voor het inmaken (wecken) is deze peer zeer geschikt. De ‘nieuwe’ stoofpeersoorten zoals: Brederode, St. Remy en Gieser Wildeman hebben dit oude soort verdrongen, maar zullen we hem deze maand nog ’n kans geven?      

September Tip

September oogstmaand

September - September oogstmaand bg

Courgettekroketten uit Recht voor z’n raap!

Wanneer de courgettes heel vers zijn hoeven ze niet geschild te worden. Anders schillen, de...

Lees verder
Courgettekroketten uit Recht voor z’n raap!

Aanmelden Nieuwsbrief